Enige tijd
geleden vroeg iemand mij om het ontstaan en verdere verloop van MULO
op papier te
zetten zodat men dit op de Site kon onderbrengen.
Vooruit daar
gaan we dan!
Net naar
Helmond verhuisd wilden ik en mijn zonen graag sporten en daarbij was er een
voorkeur voor honkbal en voetbal.
Bij toeval
liepen we tegen een aantal mensen op die wilden gaan honkballen in ruil voor
cricket dat men bij HUAC? speelde.
Men zocht
contact.met de heer E. van de Boogaert
toen voorzitter van MULO.
In 1964 werd
men toegelaten tot de Kon. Ned.
Honkbalbond.
Binnen een jaar promoveerde men uit de district tweede klasse naar
de eerste.
Rond 1966-’67
ontstonden er moeilijkheden in het bestuurlijke vlak. Men vond 2 leraren
bereid met steun van Karel van Lierop de
honkbalafdeling overeind te houden.
Voor mij lagen
de moeilijkheden in een ander vlak. Bij de eerste uitwedstrijd waar ik mee zou
doen kreeg ik te horen dat er om 11.00 uur van het station vertrokken werd. Daar
aangekomen niemand. Pas om 11.15 uur kwamen de eerste spelers en om
11.30 uur
waren we compleet. 14 dagen later precies het zelfde.
En weer een week later
besloten mijn vrouw en ik om nu maar eens zelf om 11.30 uur bij het station aan
te komen.
Iedereen was er al omdat men begreep dat we het expres hadden gedaan.
Het honkbal
deed het redelijk mede door de spelers Hans Heldens en Sjaak van Ansem. De
organisatie werd van een compleet bestuur voorzien en er kwamen acties onder
het motto “Vanaf een knaak is het al raak”.
In
samenwerking met Nuenen werd een officiële coachcursus georganiseerd die werd
gegeven door Beidschat van HCAW. Het leverde MULO een aantal coaches op waardoor men
de jeugd beter kon opleiden.
Een opsteker
was een eigen veld gelegen aan de AA. Mede hierdoor werd MULO honkbal
zelfstandig.
Vanaf 1971 kwam er een softbal afdeling bij en niet veel later
kregen we een nieuw veld op Dierdonk. Op deze accommodatie speelde voetbalver, Oranje Zwart
en rugbyclub Helmond 800.
De honkbal
dames waren niet zo blij met de kantine van Oranje Zwart daar, en ook andere zaken
bevielen ons niet zo best. De wethouder Meijer liet op ons verzoek weten dat
hij de 3 verenigingen om de tafel wilde hebben zodat iedereen zijn wensen kon
laten horen.
Alvorens dat
dit gesprek plaats vond is ondergetekende naar het Gemeente huis gegaan om daar
aan de wethouder duidelijk te maken wat de problemen waren en dat vooral een
eigen kantine een must was.
De wethouder
zei dat hij een beter voorstel had en dat was een eigen accommodatie.
bij de
Rivierensingel voor honkbal en softbal. We moesten onze mond dicht houden en
aan het eind van de bespreking zou de wethouder de zaak op tafel leggen. MULO
deed stomverbaasd en vroeg alles over het hoe en wanneer.
Het werd een
accommodatie met alles er bij en er aan
inclusief een kantine, kleedlokalen en een materiaal berging.
Toen alles
een duidelijk gezicht begon te krijgen werd er in de Veka Sporthal
een
versnapering gedronken en geklonken op de vordering van de sportaccommodatie.
Tijdens deze bijeenkomst bleek er een probleem te zijn. De aannemer vertelde ons, dat de
oorspronkelijk geplande sproeiinstallatie
niet doorging. Hij vertelde ons dat dit er voor zou zorgen dat het gravel snel
zou wegwaaien.
Met enkele gemeente raadsleden zijn we toen naar de wethouder gestapt om
over dit probleem te praten. Er was geen geld voor zei deze. Gesteund door alle aanwezigen werd er aangedrongen om die
installatie alsnog op te nemen om grote problemen te voorkomen....
wordt vervolgt
